آورده اند که

روزی حکیم میرزا انصاف سینما زادگان ملقب به پیر هالیوود عارف و عالم برجسته ی  اواخر قرن 20 و اوایل قرن 21 میلادی ( متولد مارس و به روایتی دیگر مارچ 1988) در خانقاه در انتظار شاگردانش آلفرد تیک تاک و آندری خالکوبسکی و آکیرا بروبابا نشسته بود و در و دیوار را نظاره همی کرد که ناگاه آلفرد از در درآمد و بانگ برآورد که ای شیخ چه نشسته ای که ما فیلم « Godfather » را نمی یابیم و هر چه در آرشیو سرچ می نماییم فیلم های جشنواره ای می یابیم. گویی پدرخوانده Hidden   شده و به تحت الارض فرو رفته است. شیخ پرسید: به هنگام جست و جو چشم بصیرتت را باز نمودی؟ آلفرد پاسخ همی داد که آری، نمودم. شیخ برخاست تا به شخصه سری به آرشیو بزند که می دانست این سه شاگرد از طویله ای خر، خرترند. وقتی به اتاق آرشیو رسید طبقه بندی جیدید آرشیو او را Surprise   نمود. فیلم ها سه دسته شده بودند: فیلم های بی ارزش داخل پرانتز فیلمفارسی و نسخ هالیوودی و بالیوودی آن ها / فیلم های خنثی داخل پرانتز فیلم های بی ارزش تر از بی ارزش / فیلم های ارزشمند ارجمند هنرمند. شیخ از شاگردان همی پرسید که کدام طبقه را جست و جو نمودید؟ آندری پاسخ داد : فیلم های خنثی را. شیخ نگاهی به فیلم های خنثی نمود و همی گفت که ای حمار ابله خر! این طبقه مربوط به فیلم های « مخمل محسن باف» و « کیارستم عباسی» است نه مربوط به فیلم های « حکیم کاپولای فقید».